SUSKUN ADAM

Kasım 19th, 2012

Bir adam tanıdım Bodrumda
terkedilmiş bir köyün ıssızlığında
dalgasız denizin sakinliğinde
virzyondan çıkmış flim gibi izledim onu

Kumlarla döğüşür,sahilde ağlardı
birasını yudumlarken
dalgın bakışları doğacak güneşi arardı

Sert adımlı,omuzları dik
çınar gibi sarılırdı sokaklara

Rüzgar eserken saçlarında
senfoniyi andırırcasına
sesizliği bozdu tahta masa gıcırtısı
gıcırtılar arasında
histerikli bir kahkaha, attığında
kimsesiz bir çocuğun, ağıdı
yankı yaptı kulağıma

Dönüp denizin karanlığına
yansıyan yakomozla, haykırdı

Ne istiyorsun benden

Susma konuş dedim birden

Sustu,sustu yine sustu

Sonbahardı,terkedilen sevgililerin
hırçınlığını yaşıyordu mevsim

Suskun adam yaktığı sıgaranın dumanında kaybolmuş
dayandığı ağaçtan okyonusların ötesine bakarak
elindeki şişe gibi boşalmak istiyordu

Başını eğdi, bir ahh çekti

Babam zengin,annem kumarda
ben sevgi istedim
onlar attılar, önüme para

Liman arayan
balıkçı teknesi gibi
gözlerime bakarak

Ben cahilim, felsefe okudum
tek bildiğim şey
hiç bir şey bilmedigimdir

Bana yaptığın kötülüğü
kötülükle ödetirsem benim senden
ne farkın olur

Bana sevmeyi ögrettiler
sevilmeyi değil isyanım ona,
isyanım ona

Ezilen midye kabuğuna dönmüştüm
yaşam dalgaları arasında
sert bir kayaya çarpmıştım

Genç adam
elini uzatarak
bırak dostum
biz sevgi denizinde boğulalım
onların yüzdüğü deniz
zaten kirli

Hatice Şimşek

One Response to “SUSKUN ADAM”

  1. Melek Sert dedi ki:

    Vay be cok iyiymis, daha ne olsun?

RSS feed for comments on this post.